Oddychamy przez całe życie, ale czy na pewno robimy to prawidłowo?
Oddychanie wydaje się czymś oczywistym. Nie musimy o nim myśleć, nie musimy się go uczyć - po prostu oddychamy. A jednak sposób, w jaki to robimy, może mieć ogromne znaczenie dla naszego zdrowia.
Szybki, płytki oddech, ograniczony głównie do klatki piersiowej, jest u wielu osób utrwalonym nawykiem. Stres, lęk, codzienne napięcia, a także trudne czy traumatyczne doświadczenia mogą stopniowo zmieniać naturalny wzorzec oddychania. Z czasem te zmiany zaczynają wpływać na funkcjonowanie całego organizmu.
Niektórzy uważają nawet, że nieprawidłowe nawyki oddechowe mogą być dla zdrowia bardziej szkodliwe niż niewłaściwe odżywianie. Brzmi prowokacyjnie? Być może. Ale skłania do zastanowienia się, jak często zwracamy uwagę na sposób oddychania pacjenta i czy rzeczywiście traktujemy go jako istotny element oceny jego zdrowia.
Oddech wpływa na nasze życie, ale równie mocno nasze życie wpływa na oddech.
Prawidłowe, swobodne oddychanie wspiera krążenie, dostarczanie tlenu do tkanek, drożność dróg oddechowych oraz regulację autonomicznych funkcji organizmu. Ma znaczenie dla wydolności fizycznej, koncentracji, równowagi i sposobu, w jaki reagujemy na stres.
A co dzieje się, gdy ten mechanizm zostaje zaburzony? Dlaczego niektórzy pacjenci oddychają zbyt szybko lub zbyt płytko? Jakie konsekwencje mogą mieć utrwalone nieprawidłowe wzorce oddechowe? I przede wszystkim, jak osteopata może rozpoznać te zaburzenia i wpłynąć na poprawę funkcji oddechowych pacjenta?
Właśnie tym zagadnieniom poświęcone jest OSTEOPATHY AND BREATHING.
To szkolenie, w którym połączymy fizjologię oddychania, zrozumienie mechanizmów jego zaburzeń oraz praktyczne strategie i techniki osteopatyczne.
Aby zrozumieć, czym jest prawidłowy oddech, nie wystarczy przyjrzeć się wyłącznie pracy płuc czy przepony.
Oddychanie obejmuje trzy wzajemnie powiązane wymiary, które jednocześnie wpływają na funkcjonowanie organizmu.
1. Wymiar biochemiczny – ile powietrza naprawdę potrzebujemy?
Nie chodzi wyłącznie o to, żeby oddychać głęboko. Znaczenie ma również ilość wdychanego i wydychanego powietrza. Nadmierne oddychanie (overbreathing) może zaburzać fizjologiczną regulację oddychania i wpływać na funkcjonowanie organizmu.
2. Wymiar biomechaniczny – jak pracuje przepona?
Prawidłowa funkcja przepony jest ściśle związana nie tylko z samym oddychaniem, ale również z siłą, równowagą, ruchem, emocjami oraz wrażliwością na ból. Zaburzenia mechaniki oddychania warto więc rozpatrywać znacznie szerzej niż tylko w kontekście układu oddechowego.
3. Wymiar koherencji – jak oddech wpływa na regulację organizmu?
Świadome, systematyczne spowalnianie oddechu może wspierać regulację autonomiczną i procesy regeneracyjne. To kolejny przykład tego, jak sposób oddychania wiąże się z funkcjonowaniem innych układów organizmu.
Wszystkie trzy wymiary współdziałają ze sobą. Zaburzenie jednego z nich może wpływać na pozostałe i prowadzić do problemów wykraczających poza sam układ oddechowy.
OSTEOPATHY AND BREATHING pozwoli Ci lepiej zrozumieć mechanizmy oddychania, rozpoznawać ich zaburzenia oraz świadomie dobierać postępowanie osteopatyczne do problemów pacjenta.
Podczas kursu:
Pogłębisz wiedzę o fizjologii oddychania i poznasz zależności pomiędzy jego wymiarem biochemicznym, biomechanicznym i autonomicznym.
Nauczysz się analizować nieprawidłowe wzorce oddechowe, w tym szybkie, płytkie oddychanie oraz nadmierną wentylację.
Zrozumiesz znaczenie pracy przepony i jej powiązania z ruchem, równowagą, siłą oraz odczuwaniem bólu.
Przyjrzysz się wpływowi stresu, lęku i utrwalonych nawyków na funkcjonowanie układu oddechowego.
Przeanalizujesz wybrane zaburzenia i choroby układu oddechowego, w tym astmę, astmę alergiczną, hipoksję obwodową i przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP).
Poznasz osteopatyczne strategie i techniki pracy z układem oddechowym oraz ośrodkami regulującymi oddychanie.
Dowiesz się, jak budować strategię postępowania, uwzględniając biochemiczne, biomechaniczne i autonomiczne mechanizmy zaburzeń oddechowych.
Dlaczego jedni ludzie oddychają swobodnie, a inni utrwalają nieprawidłowe wzorce oddechowe? Co dzieje się w organizmie, kiedy oddychamy zbyt szybko lub zbyt płytko?
W pierwszej części szkolenia przyjrzymy się fizjologii oddychania oraz mechanizmom odpowiedzialnym za jego prawidłowe funkcjonowanie.
Omówimy:
fizjologię oddychania,
biochemiczny, biomechaniczny i autonomiczny wymiar oddechu,
funkcję przepony i jej znaczenie dla całego organizmu,
nieprawidłowe wzorce oddechowe i ich konsekwencje,
nadmierne oddychanie (overbreathing),
wpływ stresu, lęku, niepokoju i doświadczeń traumatycznych na oddychanie,
powiązania oddychania z ruchem, równowagą, emocjami i wrażliwością na ból,
znaczenie spowolnienia oddechu dla regulacji funkcji autonomicznych.
Celem tej części jest zrozumienie, dlaczego zaburzenia oddychania mogą wpływać na tak wiele różnych funkcji organizmu.
Nieprawidłowe oddychanie nie zawsze oznacza wyłącznie problemy z płucami. Zaburzony wzorzec oddechowy może towarzyszyć różnym dolegliwościom i stanowić jeden z czynników wpływających na funkcjonowanie organizmu.
Podczas kursu przeanalizujemy między innymi:
dysfunkcje oddechowe,
nadmierną wentylację i utrwalone nieprawidłowe wzorce oddychania,
astmę i astmę alergiczną,
hipoksję obwodową, czyli niedostateczne zaopatrzenie tkanek obwodowych w tlen,
przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP),
możliwy udział zaburzeń oddychania w powstawaniu i utrzymywaniu się innych problemów zdrowotnych.
Przyjrzymy się tym zagadnieniom z perspektywy ich mechanizmów oraz znaczenia dla praktyki osteopatycznej.
Nie chodzi tylko o rozpoznanie nieprawidłowego oddechu, ale przede wszystkim o zrozumienie, dlaczego pacjent oddycha w określony sposób i jakie czynniki podtrzymują ten wzorzec.
Główny nacisk podczas szkolenia położymy na praktyczne postępowanie osteopatyczne w przypadku dysfunkcji oddechowych.
Skupimy się na strategiach i technikach ukierunkowanych zarówno na sam układ oddechowy, jak i na ośrodki odpowiedzialne za regulację oddychania.
Praca terapeutyczna będzie rozpatrywana na trzech wzajemnie powiązanych poziomach:
Biochemicznym – uwzględniającym ilość wdychanego powietrza oraz zaburzenia związane z nadmiernym oddychaniem.
Biomechanicznym – dotyczącym mechaniki oddychania, funkcji przepony i jej zależności z innymi strukturami organizmu.
Autonomicznym – obejmującym regulację oddychania oraz jego związki z autonomicznym układem nerwowym.
Celem jest wypracowanie podejścia, które nie ogranicza się do samych objawów, lecz uwzględnia mechanizmy leżące u podstaw dysfunkcji oddechowych.
OSTEOPATHY AND BREATHING jest szkoleniem nastawionym przede wszystkim na praktykę.
Zrozumienie fizjologii i mechanizmów zaburzeń oddychania stanowi punkt wyjścia, ale najwięcej uwagi poświęcimy osteopatycznym strategiom i technikom postępowania.
Nie chodzi wyłącznie o to, aby pacjent zaczął oddychać wolniej lub głębiej. Ważniejsze jest rozpoznanie, dlaczego jego oddech nie funkcjonuje prawidłowo, oraz dobranie postępowania uwzględniającego wzajemne zależności pomiędzy układem oddechowym a resztą organizmu.
Bo oddech to znacznie więcej niż wymiana powietrza. A dla osteopaty zrozumienie jego mechanizmów otwiera dodatkową perspektywę w pracy z pacjentem.
Szkolenie podyplomowe przeznaczone dla osteopatów.